Prostatitis is een ontsteking die weefselzwelling veroorzaakt en de prostaatklier van een man aantast, die zich direct onder de blaas bevindt. Behandeling van prostatitis vindt tegenwoordig plaats via vele moderne methoden, waaronder antibacteriële therapie, fysiotherapie, hirudotherapie, kruidengeneeskunde, immunocorrectietherapie, prostaatmassage en levensstijlcorrectie.
Wanneer een patiënt een medische instelling binnengaat, onderzoekt de arts de patiënt op de oorzaken van prostatitis. Behandeling van de ziekte zal worden voorgeschreven, afhankelijk van welke factoren hebben bijgedragen aan het optreden van de ziekte.
De behandeling van prostatitis begint met de diagnose van de ziekte, die in de eerste plaats een onderzoek door een uroloog omvat. Vervolgens gaat de arts verder met het onderzoeken van de buik en geslachtsdelen van de patiënt, waarbij hij de prostaatklier met zijn vinger palpeert en deze in het rectum inbrengt. Tijdens deze test kan de arts een vergroting, zwelling en gevoeligheid van de prostaat diagnosticeren.
Na een rectaal onderzoek verwijst de uroloog de patiënt door voor het doneren van sperma, urine en prostaatsecreties. Met deze tests kunnen we de aan- of afwezigheid van tekenen van infectie beoordelen. Soms is het nodig om een spermakweek te doen.
Door de benoeming van urodynamische onderzoeken kan de arts begrijpen hoeveel impact de ziekte heeft op het urineren.
Transrectale echografie, evenals echografie van de nieren en blaas, stelt de uroloog in staat het volume en de structuur van de prostaatklier, het volume van de resterende urine, de aanwezigheid van een tumor of stenen in de blaas, de aanwezigheid van een bloedstolsel of stenen in het onderste derde deel van de urineleider te beoordelen.
Op basis van de hierboven beschreven tests en onderzoeken schrijft de uroloog therapie voor voor een dergelijke verraderlijke en moeilijk te behandelen ziekte als prostatitis. Behandeling van prostatitis zal alleen positieve resultaten opleveren als deze alomvattend is en wordt geselecteerd door een competente arts.
Antibacteriële behandeling van prostatitis
Vanwege het feit dat ontsteking van de prostaatklier vaak infectieus van aard is, schrijven artsen behandeling voor prostatitis voor als antibacteriële therapie. Het behandelresultaat is alleen positief als de uroloog de juiste therapie kiest en de patiënt zich strikt aan de voorgeschreven therapie houdt. Er moet aan worden herinnerd dat de gestarte antibacteriële therapie niet kan worden gestopt - op deze manier kunt u niet alleen het zieke orgaan beschadigen, maar het hele lichaam als geheel.
De patiënt moet de arts informeren over elke, soms zelfs kleine, verandering in zijn lichaam. Als de patiënt gedurende 2-3 dagen behandeling absoluut geen veranderingen voelt, moet de arts het antibioticum vervangen door een ander, maar niet annuleren.
Meestal worden breedspectrummedicijnen voorgeschreven voor de behandeling: penicillines.
Ook maakt de moderne geneeskunde op grote schaal gebruik van geneesmiddelen uit de fluorochinolongroep. Microben ontwikkelen geen resistentie tegen deze medicijnen - dit is een van de belangrijkste eigenschappen van deze groep antibiotica.
Bovendien schrijven veel artsen voor de behandeling geneesmiddelen uit de tetracyclinegroep voor.
Soms worden zulke zeer effectieve medicijnen van een nieuwe generatie gebruikt. Ze mogen alleen worden gebruikt na overleg met een arts.
Antibacteriële behandeling van prostatitis bij patiënten met chronische prostatitis duurt ongeveer anderhalve maand. In vergevorderde gevallen wordt de behandeling van prostatitis verlengd tot 16 weken. Af en toe ontwikkelt de patiënt tijdens antibacteriële therapie darmdysbiose. In dit opzicht wordt de patiënt voorgeschreven medicijnen te nemen die de darmmicroflora herstellen.
De dosering en het medicatieregime worden in elk geval afzonderlijk door een uroloog voorgeschreven.
Fysiotherapeutische activiteiten
Behandeling van prostatitis door middel van fysiotherapie omvat het gebruik van verschillende methoden, waarvan de belangrijkste echografie, lasertherapie, elektrische stimulatie, magneettherapie, microgolftherapie, UHF, galvanisatie, medicinale elektroforese, darsonvalisatie, therapeutische microklysma's, baden en modderprocedures zijn.
Echografie wordt gebruikt als hoogfrequente golven die mensen niet kunnen horen.
Lasertherapie is een vrij gebruikelijke, vrijwel pijnloze methode. Het gaat om de impact van laserstralen op het weefsel van een ziek orgaan of op reflexogene zones.
Behandeling van prostatitis met behulp van elektrische stimulatie is de invloed van een elektrische pulsstroom die spiersamentrekkingen van het orgaan veroorzaakt. Elektrische stimulatie is onderverdeeld in rectale, perineale en urethrale.
Magnetotherapie is de behandeling van prostatitis door de werking van een constant magnetisch en wisselend laagfrequent veld op het weefsel van het aangetaste orgaan.
Bij microgolftherapie wordt het aangetaste weefsel blootgesteld aan een hoogfrequent elektromagnetisch veld.
UHF is een complex van therapeutische maatregelen waarbij gebruik wordt gemaakt van condensatorplaten die met de weefsels zijn verbonden.
Galvaniseren is een behandelingsmethode waarbij een lage continustroom en een lage spanning worden toegepast.
Geneesmiddelelektroforese is het gelijktijdige effect op weefsel van gelijkstroom met laag vermogen en speciale medicijnen die met zijn hulp in het weefsel worden geïntroduceerd. De stroom verhoogt de ionische activiteit in weefsels en tegelijkertijd treden de farmacologische effecten van medicijnen op.
Darsonvalisatie is een behandelingsmethode waarbij gebruik wordt gemaakt van een snel afnemende, hoogfrequente, laagvermogen gepulseerde stroom met hoge spanning.
Therapeutische microklysma's zijn klysma's waarvoor verschillende kruideninfusies en afkooksels worden gebruikt.
Baden die worden gebruikt om de ziekte te behandelen, zijn algemene of lokale zitbaden voorgeschreven. Tijdens het baden worden verschillende geneeskrachtige vloeistoffen van verschillende temperaturen gebruikt.
Modderprocedures – het gebruik van therapeutische modder. Therapeutische maatregelen kunnen het gebruik van externe moddertoepassingen of het inbrengen van moddertampons in de anus omvatten.
Hirudotherapie
Bloedzuigers zijn een prachtig geschenk van de natuur aan de mensheid. Met de hulp van deze levende wezens kunnen veel ziekten worden genezen, waaronder prostatitis. Behandeling van prostatitis met bloedzuigers vindt plaats volgens het volgende schema: bloedzuigers worden geplaatst op punten op 3 cm van de anus (anus) en de plaatsing moet lijken op de letter "X". Het midden van de letter is de anus, de uiteinden van de letter zijn de punten waar de bloedzuigers zich bevinden.
Een iets andere behandelmethode wordt ook veel gebruikt: een stap terug vanaf de middennaad van het perineum, ongeveer 2 cm in elke richting, er worden bloedzuigers geïnstalleerd. Het wordt niet aanbevolen om bloedzuigers rechtstreeks op de perineale naad te plaatsen. De cursus omvat ongeveer 4-5 behandelingsprocedures. Er worden 4 bloedzuigers in één sessie gebruikt. Neem na elke sessie een pauze van 5-6 dagen.
Fytotherapie
Kruidengeneeskunde is een complex van therapeutische maatregelen waarbij gebruik wordt gemaakt van medicinale tincturen, afkooksels, sappen en infusies bereid uit geneeskrachtige planten. Sommige van deze medicijnen moeten oraal worden ingenomen, terwijl andere uitwendig worden gebruikt, ingebracht in de urethra. Kruidengeneeskunde is een aanvullende behandelmethode die het lichaam helpt sneller met de ziekte om te gaan.
Voor het maken van afkooksels worden meestal de schors, zaden, wortels, knoppen en wortelstokken van planten gebruikt; voor infusies worden bloemen, bladeren, gras en stengels gebruikt. Er zijn een groot aantal recepten voor het bereiden van medicijnen.
Een van de meest populaire recepten is een infusie van berkenknoppen en haver, gemengd met rozenbottelinfusie (1:1), die 1 of 2 keer per dag een half glas wordt ingenomen.
Tinctuur van paardenkastanjeschil (giet 250 ml van 25 g fijngehakte schil, laat 10 dagen in het donker staan, af en toe schudden). Hierna de tinctuur zeven, 3 keer per dag 30 druppels nemen.
Pers het sap uit de peterselie en meng met eventuele honing (1:1), consumeer 3 keer per dag, 2 eetlepels. lepels.
Immunocorrectieve behandeling van prostatitis
De behandeling van prostatitis omvat ook het versterken van het immuunsysteem en het activeren van de afweermechanismen van het lichaam. In dit geval schrijven artsen immunocorrectietherapie voor. Het omvat de patiënt die verschillende vitamines, immunomodulatoren, biostimulantia, kruidengeneesmiddelen en andere middelen gebruikt.
Het gebruik van afala door patiënten met chronische prostatitis, wier behandeling uitgebreid werd uitgevoerd, verhoogt de effectiviteit van de therapie en draagt bij aan een langer behoud van de verkregen resultaten. Het medicijn wordt goed verdragen en heeft geen contra-indicaties. Het kan gecombineerd worden met elke andere therapie. Afala is geïndiceerd voor patiënten met chronische prostatitis van categorie II en III A vanaf de eerste dag van de behandeling.
Prostaatmassage
Behandeling van prostatitis met prostaatmassage is een onaangename, maar zeer effectieve manier om de ziekte te genezen. De massage wordt uitgevoerd door een ervaren arts. Eerst voelt hij met een gehandschoende wijsvinger de prostaatklier, probeert hij de parameters ervan, de mate van pijn, de verhouding van de rechter en linker lobben van de klier vast te leggen, en onderzoekt hij ook de kwaliteit van het slijm in het rectum. Hierna begint de arts zelf met de massageprocedure.
Levensstijlcorrectie
Om bloedstagnatie in de prostaatklier te voorkomen, moet de patiënt veel bewegen, lopen, sporten, enz.
Het optreden van prostatitis wordt heel vaak veroorzaakt door een sedentaire levensstijl, zittend werk en zeldzame geslachtsgemeenschap. Ze veroorzaken stagnatie van bloed in de prostaatklier. In deze situatie wordt de patiënt voor therapeutische doeleinden fysieke activiteit (indien mogelijk), therapeutische oefeningen, wandelen in de frisse lucht, een speciaal dieet, enz. voorgeschreven.
Een uitgebreide behandeling van patiënten met chronische prostatitis zou dus het volgende moeten omvatten:
- antibacteriële therapie (alleen bij patiënten met chronische prostatitis van infectieuze aard, inclusief latent);
- symptomatische behandeling om de belangrijkste manifestaties van de ziekte te elimineren;
- pathogenetische therapie gericht op het herstellen van de microcirculatie in de prostaat, het herstellen van de drainage van de prostaatklieren langs de uitscheidingskanalen, het normaliseren van het plassen, het stabiliseren van het immuunsysteem en het hormonale systeem en het voorkomen van overmatige vorming van vezelig weefsel.
Er zijn veel tekenen die de patiënt erop wijzen dat prostatitis zich in zijn lichaam heeft 'gevestigd'. De behandeling van deze ziekte is zeer complex en langdurig en levert alleen positieve resultaten op als de patiënt alle instructies van de uroloog strikt opvolgt.